پژوهشگاه قوه قضاییه فصلنامه رأی (مطالعات آرای قضایی) ‪2476-4566 13 47 2024 06 21 Assessment of The Commission of Resolution Interferences with The Patterns and Causes of The Establishment of Quasi-Judicial Authorities; An Analysis of The Decision No. 801 Dated 22/7/2019 of The General Board of The Supreme Court. الگوهای دادرسی منصفانه و بازتاب آن در کمیسیون رفع تداخلات؛ تحلیل و نقدی بر رای وحدت رویه شماره 808 مورخ 22/7/1399 هیات عمومی دیوان عالی کشور 29 45 736233 10.22106/jcr.2024.2026334.1478 FA امیرحسین علی زاده دکتری حقوق خصوصی.دانشکده حقوق. دانشگاه تربیت مدرس. تهران ایران. قاضی دادگستری 0000-0003-2736-5539 Journal Article 2024 04 11 Establishing quasi-judicial authorities alongside judicial authorities settle disputes with a similar function, has many advantages. These benefits, in addition to reducing the number of cases in the judicial system, absence of special formalities, little cost and its availability, provide welfare of the citizens. In addition to fulfilling such benefits, the rights of individuals must also be protected. This protection is achieved by using patterns that supervise the implementation of fair administrative proceedings. The question is, to what extent has commission followed these principles? What is the jurisdiction of this authority? Does the Supreme Court provide a clear position in this matter? The investigation shows that the optimal quality of fair proceedings has not been taken into account in this commission, and there are doubts even about the issuing of judgments. On the other hand, the competence of the mentioned authority, although it is based on the exclusiveness of the competence of the specialized authorities compared to the courts of justice, should be interpreted in the position of the text, but the basis of the formation of these authorities and the context of the phrases used in the governing regulation, give results that Supreme Court has not interpreted its jurisdiction correctly. ایجاد مراجع اختصا صی در کنار مراجع قضایی با کارکردی مشابه آن، جهت حل و فصل اختلافات دارای مزایای<br>بسیاری است. این مزایا علاوه بر کاهش ورود پرونده به دستگاه قضایی، از حیث عدم وجود تشریفات ویژه، کمی هزینه و در دسترس بودن موجبات رفاه شهروندان را فراهم می‌آورد. در کنار برآورده‌ساختن چنین مزایایی حقوق اشخاص نیز باید مورد حفاظت و صیانت قرارگیرد و صلاحیت مراجع مذکور که در موضوع نص است شفاف و صریح بوده و با صلاحیت سایر مراجع پیش‌بینی شده تداخل نداشته‌باشد. پرسش اینجاست که کمیسیون رفع اختلاف موضوع رای وحدت رویه شماره 801 هیات عمومی دیوان عالی کشور تا چه حد از این اصول پیروی نموده‌است. صلاحیت این مرجع چیست؟ آیا رای وحدت رویه موضع روشنی را در این باب به دست می‌دهد؟ بررسی نشان می‌دهد که در این کمیسیون به کیفیت مطلوبی دادرسی منصفانه مورد لحاظ قرار نگرفته و حتی در باب صدور رای نیز دارای شبهه است. از طرف دیگر صلاحیت مرجع مذکور اگرچه بر مبنای استثناء بودن صلاحیت مراجع اختصاصی نسبت به محاکم دادگستری، باید در موضع نص تفسیر گردد، اما فسلفه تشکیل مراجع مذکور و سیاق عبارات بکار گرفته شده در آیین‌نامه ناظر بر کمیسیون مفید فهم اشتباه از خروج خلع ید از صلاحیت کمیسیون مذکور است. https://www.raayjournal.ir/article_736233_695ebe7cbb86fc8981a1b764d337e893.pdf