پژوهشگاه قوه قضاییه فصلنامه رأی (مطالعات آرای قضایی) ‪2476-4566 13 48 2024 09 22 Sale or Barter: Actual Intent or Apparent Intent A Critical Review of Judgment No. 140348390002477710 Issued by the Sixth Branch of the Kurdistan Court of Appeal بیع یا معاوضه، اراده باطنی یا اراده ظاهری؛ نقد و بررسی دادنامه شماره 140348390002477710 شعبه ششم دادگاه تجدیدنظر استان کردستان 738023 10.22106/jcr.2026.2050146.1494 FA آزاد فلاحی گروه حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سقز، کردستان، ایران؛ 0000-0001-9149-7320 فرزاد فلاحی گروه حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سقز، کردستان، ایران؛ Journal Article 2025 01 07 Abstract<br>Judgment No. 140348390002477710 issued by the Sixth Branch of the Kurdistan Court of Appeal addresses the legal nature of contracts concluded between the parties, interpreting them as a barter contract. This judgment, in response to the plaintiff's claim for annulment of the contract due to one of the exchanged items belonging to a third party and the lack of legal prerequisites, interpreted the contracts as barter based on the mutual intent and explicit reference to barter in the contractual terms and ruled for their annulment. This article analyzes the mentioned judgment, examining the legal foundations and interpretative principles governing contracts under Iranian law. By evaluating the approaches of the first-instance and appellate courts, it presents a comparative critique of these perspectives based on legal doctrines and statutory provisions. The study explores the structural differences between sale and barter contracts and the impact of third-party ownership of one of the exchanged items on the contract's validity. It concludes that although the appellate judgment adhered to interpretative principles aligned with the parties' actual intent, a more comprehensive analysis of the contract’s nature and the consequences of third-party ownership could have resulted in a more precise ruling. چکیده<br>رأی شماره 140348390002477710 صادره از شعبه ششم دادگاه تجدیدنظر استان کردستان به موضوع تحلیل ماهیت حقوقی قراردادهای منعقده میان طرفین و تفسیر آن به عنوان عقد معاوضه اختصاص دارد. این رأی در پاسخ به ادعای خواهان مبنی بر بطلان قرارداد به دلیل تعلق یکی از عوضین به غیر و فقدان شرایط قانونی لازم، قراردادهای منعقده را با توجه به قصد و اراده مشترک طرفین و تصریح به معاوضه بودن در مفاد قراردادها، به عنوان معاوضه تفسیر کرده و حکم بر بطلان آن صادر نموده است. مقاله حاضر با تحلیل رأی مذکور، به بررسی مبانی حقوقی و اصول تفسیری حاکم بر قراردادها در حقوق ایران می‌پردازد و با ارزیابی رویکرد دادگاه بدوی و تجدیدنظر، به نقد تطبیقی این دیدگاه‌ها بر اساس دکترین حقوقی و مواد قانونی می‌پردازد. در این راستا، تفاوت‌های ساختاری عقد بیع و معاوضه، و تأثیر تعلق یکی از عوضین به غیر در صحت قرارداد بررسی شده و نقاط قوت و ضعف رأی صادره مورد واکاوی قرار می‌گیرد. پژوهش حاضر به این نتیجه می‌رسد که هرچند رأی تجدیدنظر از اصول تفسیری نزدیک به قصد واقعی طرفین بهره برده است، اما تحلیل جامع‌تری از ماهیت عقد و تأثیر تعلق مال به غیر می‌توانست موجب صدور رأی دقیق‌تری شود. https://www.raayjournal.ir/article_738023_aaf8e7e906c49b089951db8905294c44.pdf