فسخ قرارداد و مطالبه خسارت در کنار آن، از پرچالش ترین دعاوی در حوزه «لکس اسپورتیوا» به شمار می آیند. چالش ها آنجا شروع می شود که استحقاق خواهان به آثار اعمال حق فسخ از جمله مطالبه خسارت بر اساس ادله و اوضاع و احوال پرونده، در حدی نباشد که منجر به استحقاق وی به دریافت خسارتی نزدیک به کل مبلغ قرارداد گردد. در پرونده مارک ویلموتس علیه فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران، کمیته تعیین وضعیت بازیکنان استحقاق وی را در فسخ قرارداد منعقده بر اساس «دلیل و علت موجه» شناسایی نموده و به تبع آن، تصمیم گرفت فدراسیون، مبلغ 6،137،500 یورو به عنوان خسارت ناشی از نقض قرارداد به اضافه 5 درصد سود از 21 ژانویه 2020 تا تاریخ پرداخت موثر به ویلموتس پرداخت نماید.
از نظر نگارنده، استحقاق ویلموتس در داشتن حق فسخ قابل تأیید است لیکن نگرش متعارض کمیته در عدم توجه به «معیارهای عینی» در تعیین میزان خسارت برخلاف پذیرش این معیارها در احراز موجه بودن فسخ، غیرقابل پذیرش است. از همین رو، در نظام حقوق ورزشی ایران با طرح نظریه «ترک پارادئزای فوتبال»، اتخاذ تصمیمات مؤثرتر به ویژه برای فسخ قرارداد توصیه می شود. رویکرد این مقاله در مطالعه و پژوهش به نحو تحلیلی- توصیفی است.
کلید واژه ها: فسخ، دلیل و علت موجه، جبران خسارت، معیارهای عینی، پارادئزای فوتبال