وفق ماده 21 قانون ثبت اختراعات، طرحهای صنعتی و علائم تجاری (1386) یکی از شروط ماهوی حمایت طرح صنعتی، «اصیل بودن» است که تعریفی از آن در قانون دیده نمیشود. آییننامۀ اجرایی قانون اصیل بودن را اینگونه تعریف میکند: «طرح صنعتی در صورتی اصیل محسوب میشود که به طور مستقل توسط طراح پدید آمده و کپی و تقلید طرحهای موجود نباشد، به نحوی که از دید یک کاربر آگاه، متفاوت از طرحهایی باشد که قبلاً در اختیار عموم قرار گرفته است». آئیننامه برای ارزیابی اصالت از «کاربر آگاه» به عنوان شخص فرضی استفاده نموده است؛ بدین ترتیب محکمه در مقام سنجش اصالت، باید از دید کاربر آگاه به تفاوتهای طرح با دیگر طرحها توجه کند. پرسش اصلی این است که آیا قاضی دادگاه یا کارشناسی رسمی دادگستری، کاربرآگاه محسوب میشوند؟
سیدین,علی و کارچانی,مهدی . (1399). کاربر آگاه در تشخیص اصیل بودن طرح صنعتی. فصلنامه رأی (مطالعات آرای قضایی), 9(30), 133-138. doi: 10.22106/jcr.2018.96767.1208
MLA
سیدین,علی , و کارچانی,مهدی . "کاربر آگاه در تشخیص اصیل بودن طرح صنعتی", فصلنامه رأی (مطالعات آرای قضایی), 9, 30, 1399, 133-138. doi: 10.22106/jcr.2018.96767.1208
HARVARD
سیدین علی, کارچانی مهدی. (1399). 'کاربر آگاه در تشخیص اصیل بودن طرح صنعتی', فصلنامه رأی (مطالعات آرای قضایی), 9(30), pp. 133-138. doi: 10.22106/jcr.2018.96767.1208
CHICAGO
علی سیدین و مهدی کارچانی, "کاربر آگاه در تشخیص اصیل بودن طرح صنعتی," فصلنامه رأی (مطالعات آرای قضایی), 9 30 (1399): 133-138, doi: 10.22106/jcr.2018.96767.1208
VANCOUVER
سیدین علی, کارچانی مهدی. کاربر آگاه در تشخیص اصیل بودن طرح صنعتی. رأی, 1399; 9(30): 133-138. doi: 10.22106/jcr.2018.96767.1208
